[cud, miód i orzeszki]

Hervé Tullet

2011-05-22T22:00:00.005+02:00

Spacerując dziś nad Wisłą, przez przypadek, trafiliśmy na serię książeczek Let's play games! wydawnictwa Phaidon. Autor - Hervé Tullet - zachęca dzieciaki do zabawy z książki w sposób szczególny, łącząc naukę z zabawą. Seria jest doskonałym sposobem na zajęcie dzieciaków na dłuższą chwilę. I nie jest to czas stracony.

Hervé Tullet opublikował swoją pierwszą książkę dla dzieci w 1994 roku i od tego czasu stał się jednym z najbardziej innowacyjnych twórców książek dla dzieciaków. Tullet wynosi czytanie na nowy poziom skłaniając dzieciaki do twórczego i samodzielnego myślenia i zabaw z wyobraźnią. Piękne ilustracje, interaktywne wycinanki i magiczne zawijasy tworzą serię 6 książeczek:

The Game of Mix and Match, czyli co powstanie z połączenia serca z jabłkiem lub ślimaka z cytryną? Przekradając klapki i stwórzymy ponad 50 obrazków.

The Game of Light wykorzystuje powycinane w fantazyjne wzory otworki przez które można świecić latarką i eksperymentować ze światłem i cieniem... pozwalając kwiatom zakwitnąć na suficie, a rybom pływać po ścianach!

The Game of Patterns wymaga wyostrzenia zmysłów obserwacji i koncentracji szukając różnic między bardzo podobnymi - ale nie identycznymi kształtami. Przyjrzyj się dokładnie – jak wiele różnic znajdziesz?

The Game of Finger Worms, wesoła interaktywna zabawa z wykorzystaniem paluszków w rolach pacynek – wystarczy narysować oczka i buzie i mamy własnego paluszkowego-robaczka.

The Game of Let's Go!, rozbudzająca wyobraźnię zabawa prowadząca historię zieloną welurową ścieżką biegnącą zgodnie z powycinanymi kształtami lub w zupełnie innym kierunku. Jej walory docenimy nawet z zamkniętymi oczami.

The Game of Mix-Up Art, znajdziemy tam mieszkankę przeróżnych malowideł stworzonych w różnych technikach, przerzucając klapki przy pomocy zawijasów, plam, kształtów wszelkiego rodzaju stworzymy własne dzieło sztuki.

Ale to nie wszystko. Przerzucając strony w internecie trafiłam na jeszcze jeden tytuł Tulleta – Press Here. Na pierwszej stronie znajduje się żółte kółko na środku białej strona i prosty tekst pod kółkiem: naciśnij tutaj i przewróć kartkę, kolejne polecenia potrzyj pierwszą kropkę od lewej czy klaśnij w dłonie stwarzają wrażenie, że to od czytelnika zależy, co stanie się na kolejnych stronach książki, a jej narracja przypomina aplikację na iPada. Zresztą sami zobaczcie. Chciałabym, żeby ktoś wydał u nas ten tytuł.

tektura & papier

2011-05-03T16:30:00.003+02:00

Tektura & papier - a tam inspiracje, ciekawe adresy, twórcze pomysły, ale przede wszystkim tekturowo-papierowe zmagania kilkulatka rzetelnie udokumentowane.

Kopalnia pomysłów. Lubimy i często zaglądamy, bo warto! Chcemy więcej!

Gilberta Legranda galeria osobliwości

2011-05-03T15:45:00.003+02:00

Gilbert Legrand to kolejny po Sandrine Estrade Boulet artysta, który dostrzega to, czego nie widzą inni. Dzięki nieograniczonej wyobraźni i odrobinie farby przemienia przedmioty codziennego użytku w zabawne i niebanalne postaci. The sky is the limit! Lubię to! Więcej o nim i jego twórczości znajdziecie --> tu.

Uśmiechnij się!

2010-07-10T18:00:00.000+02:00

Sandrine Estrade Boulet widzi więcej.

Zdecydowanie więcej!

Więcej znajdziecie na tu.

Bombo!

2010-06-15T19:30:00.001+02:00

Bombo aka Maurizio Santucci - włoski artysta, mistrz nożyczek, nauki pobierał w szkole projektowania ISIA w Florencja. Po dwóch latach pracy w agencjach reklamowych, stał się ilustratorem freelancerem.

Tworzy fantazyjne pop-upy, niczym puzzle układające się w ciekawe obrazki. Warto wpaść do Bombolandu!

The Silver Spoon for Children

2010-06-10T00:30:00.011+02:00

Idąc za ciosem wpisu Zorro o ilustrowanych przepisach – They Draw and Cook - podrzucam informację o niebanalnej książce kucharskiej dla dzieciaków - The Silver Spoon for Children. Favourite Italian Recipes. W książce znajdziemy przepisy z The Silver Spoon specjalnie przeredagowane dla dzieci. Każdy przepis pokazany jest w przejrzysty sposób, ilustracje obrazują przygotowanie potrawy krok po kroku, a zdjęcia ich finalny efekt.

Znajdziemy tam przepisy na bruschettę z pomidorami, pizzę, spaghetti, kurczaka z mascarpone, ciasto i lody pomarańczowe... informacje dotyczące produktów sezonowych, składników i podstawowych technik kulinarnych.

Książki nie miałam jeszcze w rękach, ale już ją zamawiam (jakie to szczęście, kiedy twoja ulubiona księgarnia internetowa ma ofercie to, czego szukasz) – urzekł mnie sposób podejścia do tematu. Kto jeszcze pamięta przepisy zredagowane w podobny sposób w Kuchni pełnej cudów i Kuchni z niespodzianką Marii Terlikowskiej z ilustracjami Ewy Salamon? Łza się w oku kręci...

Sachiko Umoto i jej szkoła ilustracji

2010-06-08T00:30:00.010+02:00

Wpadły mi dziś w ręce i zauroczyły książki Sachiko Umoto* jednej z najpopularniejszych japońskich ilustratorek. Umoto stworzyła serię wprowadzającą w arkana rysunku, w której przedstawia wykonywanie rysunków w sposób idealny do naśladowania. Książki przeznaczone są dla dorosłych i dzieci, którzy swobodnie mogą korzystać z rozrysowanych krok po kroku ilustracji. Każda z części zawiera ponad 70 rodzajów ilustracji na zadany temat - Illustration School: Let's Draw Plants and Small Creatures - kwiat wiśni, goździki, słoneczniki, róże, pszczoły, żaby, etc.,

Illustration School: Let's Draw Cute Animals - zwierzęta z lasu, sawanny, mórz, rzek oraz psiaki i kociaki, etc.,

Illustration School: Let's Draw Happy People - członkowie rodziny, przedstawiciele różnych zawodów, postaci z bajek, i różne kostiumy z całego świata.

Książki wydalo japonskie wydawnictwo BNN** do kupienia w House of Albums na Tomasza 25 w Krakowie.

*i jeszcze linka do bloga Sachiko Umoto

** i linka do bloga wydawnictwa BNN

Rysować czy jeść?

2010-02-24T20:00:00.002+01:00

Wiem wiem... najpierw trzeba je zrobić. Ale na mnie liczcie. Siedzę i patrzę. Patrzę i podziwiam. I nie wiem – robić i jeść – jak one smakują? Czy robić i rysować – jak one rysują?

via: Luxirare

Z przyczyn oczywistych zostaniemy przy tradycyjnych kredkach. Ale dobrze wiedzieć, że z odpowiednio przetworzonych orzechów, nasion sezamu, ziaren zbóż, pyłku kwiatowego, migdałów, czarnego sezam, nasion, suszonych owoców i warzyw, pestek dyni i wielu innych eko-ingrediencji można wyczarować kredki. Autorkę podziwiam za kreatywność i upór w dążeniu do uzyskania zamierzonego efektu. Przepis i zdjęcia ilustrujące proces powstawania kredek krok po kroku znajdziecie tutaj.

Znak Zorro

2010-02-24T19:00:00.003+01:00

Nowy jasny punkt w naszej blogosferze. Blog, którego autorka - matka dzieciom, dziennikarka. Twórczyni programu Bajkonurrr. Kolekcjonerka obrazów rzeczywistości i absurdów tego świata. Skazana na książki już za życia płodowego. Zajmowała się krzewieniem kultury wśród dorosłych, przede wszystkim poprzez niezapomniany magazyn Pegaz. Dzieci jednak okazały się wdzięczniejszymi odbiorcami, a Pegaz pochłonęły zawirowania dziejowe.

Na łamach bloga dzieli się swoimi zasobami tudzież znaleziskami. Na razie żywiołowo... - ale co to za żywioł! Fantastyczna sprawa! Świetne pomysły. Nieznane tytuły i oryginalne zabawy, a wszystko to najwyższej próby! Zorro kradnie mój czas. Skradnie i Twój.

Grey Gardens

2010-02-20T23:00:00.004+01:00

Już jutro w HBO premiera. Ze zniecierpliwieniem przebieram nogami. Gwiazdorski duet Drew Barrymore i Jessica Lange w opartej na faktach historii toksycznego związku matki i córki – ekscentrycznych kuzynek Jacqueline Kennedy. Sześć nagród Emmy i dwa Złote Globy.

Edith Bouvier Beale (Drew Barrymore) mieszka z matką (Jessica Lange) w zaniedbanej, odciętej od świata 28-pokojowej posiadłości Grey Gardens w East Hampton. Blisko spokrewnione z Jacqueline Bouvier Kennedy (Jeanne Tripplehorn) kobiety zwracają na siebie uwagę prasy po tym, jak wychodzi na jaw prawda o skandalicznych warunkach, w jakich żyją. Brud, robactwo, szczury, brak bieżącej wody i prądu – tak wygląda posiadłość w East Hampton. To jednak nie wszystko. Okazuje się też, że relacje między mieszkającymi tam matką i córką dalekie są od idealnych. Kobiety łączy toksyczny związek, z którego żadna z nich nie potrafi się uwolnić.

Koronkowa robota

2010-02-20T22:00:00.003+01:00

Nowy Jork w wycinakach Julie z Famille Summerbelle 20 godzin benedyktyńskiej pracy zamknięte w 3 minutach.

Niesamowicie pracochłonna wycinanka. Jestem pełna podziwu. Chapeau bas! Ciekawe czy u nas znajdzie naśladowców?

Po nitce do kłębka

2010-02-15T09:00:00.003+01:00

Follow the line, seria książek Laury Ljungkvist oparta na prostym, ale genialnym w swej prostocie pomyśle. Zresztą sami zobaczcie. Wodzić palcem zaczynamy już od samej okładki, prowadząc go strona po stronie...

...dostępnych jest kilka tytułów. Liczę na to, że lada dzień, któryś z nich wpadnie w nasze ręce. Zapowiada się przednia zabawa.

2010-02-14T06:00:00.002+01:00

via: don't touch my moleskine

Ostatni fotel po prawej stronie...

2010-02-13T23:00:00.002+01:00

...a w nim mój dzisiejszy mini maraton kinowy. Można odreagować. To skomplikowane zdecydowanie zabawniejsze od Walentynek.

Walentynki przywołują skojarzenia z To właśnie miłość, ale daleko im do niej.

Tak czy siak, można zaryzykować. W przypadku pierwszego tytułu - dla Aleka Baldwina, w drugim dla Anne Hathaway... Dobra zabawa gwarantowana!

AAA!

2010-02-07T00:00:00.000+01:00

Chcę!

Jeśli nie chcesz mojej zguby...

2010-02-06T22:00:00.001+01:00

...taka tam mała wskazówka. Pewnie są niewygodne w codziennym użytkowaniu, ale za to niezwykle urokliwe. Chciałabym, chciała. Więcej LOVE BIRD RINGS znajdziecie tutaj.

Eureka! Brian Wildsmith!

2010-01-31T00:00:00.001+01:00

Jak ja lubię takie odkrycia! Tak, tak... biję się w pierś - wcześniej nie znałam. Nie miałam okazji. A tu taka niespodzianka!

Na jego trop wpadłam poszukując dalszych inspiracji do geometrycznych puzzli. Znalazłam je na blogu sweet sweet life - autorkę bloga natchnęły ilustracje Wildsmitha. I to nie byle jakie! Fantastyczne! Niezwykle barwne, wręcz kipiące kolorami, przypominające mozaiki... Wildsmith zilustrował całe mnóstwo książek. Jest równolatkiem naszego Wilkonia i tak jak on nie składa broni... całe szczęście! Miłośników jego twórczości znajdziecie na całym świecie, czego dowodem może być muzeum Wildsmita powstałe w Japonii. Miłego oglądania! A ja zapoluję na jakąś jego książkę...

Heaven can wait

2010-01-30T11:00:00.001+01:00

Świecą żurawie

2010-01-30T10:00:00.000+01:00

Być może ktoś się pokusi i sam ozdobi lampę papierowymi żurawiami...

jeśli nie zawsze może skorzystać z oferty holenderskiego studia projektowego tas-ka i wybierać między białymi, czarnymi i w pełni kolorowymi.

DIY - origami

2010-01-23T14:00:00.001+01:00

Czyli wprawka w zdobywaniu kolejnych stopni wtajemniczenia. Pomysł na obrazek z cyframi znalazłam tutaj. Dodatkowo strona z mnostwem wzorów origami.

DIY - wiatraczek

2010-01-22T09:00:00.000+01:00

Podpinam, żeby nie uleciało... bo przyda się na pewno! Wskazówki - tutaj.

DIY - puzzle geometryczne

2010-01-21T22:00:00.002+01:00

Bardzo się zapaliłam do pomysłu Merrilee z mer mag i też swojej latorośli zrobię takie puzzle. A co?! Sobota - kierunek OBI, albo inna Castorama i do roboty! Instrukcję znajdziecie tutaj.

Karnawał za 3 grosze

2010-01-06T23:00:00.002+01:00

Czyli DIY w czasach kryzysu według VOGUE. A wszystko to z przymrużeniem oka.

Cały edytorial pochodzi z listopadowego numeru brytyjskiego VOGUE'a. W roli głównej Małgorzata Bela. Nic na to nie poradzę, że mam do niej słabość.

A Collection a Day

2010-01-05T00:00:00.000+01:00

Z ciekawością będę śledzić tego bloga, żeby się dowiedzieć ile i jakich kolekcji można sfotografować, narysować czy namalować w ciągu roku.

Olivia Helps With Christmas

2009-12-21T19:00:00.002+01:00

Ech... marzy mi się taka witryna gdzieś tu u nas. Ale niestety, pewnie jeszcze długo nikt się nie porwie na taką realizację. A miło by było przystanąć, popatrzeć...

Szkoda, że u nas do tej pory Egmont wypuścił jedynie Olivię i Olivię i orkiestrę Ian Falconera. Niestety wydawca nie pokusił się o wypuszczenie bożonarodzeniowego tytułu. A szkoda. Wielka szkoda.

No to sobie pomarudziłam. A teraz wrócę do przedświątecznych przygotowań.

GAGA zima 2009

2009-12-13T11:00:00.002+01:00

A w numerze znajdziecie wyjaśnienie najpopularniejszych metod radzenia sobie z konfliktami z dziećmi, wywiady z psychologami o specyfice relacji matki z córką i ojca z synem oraz reportaż o prawdziwych punktach zapalanych w prawdziwych rodzinach podobnych do naszych. W megabonusie przedstawiamy wam również Dorotę Masłowską, która mimo anarchistycznego podejścia do szkoły i wychowania bez granic jednak wyrosła na człowieka wielkiego formatu i, a może przede wszystkim, na wspaniałą mamę.

Z pozoru nie są to tematy typowo świąteczne, a jednak zastanówcie się, czy aby ciśnienie bożonarodzeniowe nie bywa często źródłem kłótni w domu. Jeśli nie, to tak trzymać, ale założę się, że zimowy areszt domowy jednak nakręca nerwową sprężynę, więc liczę, że te kilka materiałów może się jednak przydać.

Zuzanna Ziomecka, redaktor naczelna.

MUJI + LEGO

2009-12-10T22:00:00.001+01:00

Produktów MUJI ze świecą u nas szukać, ale zawsze można czerpać inspirację. Tym razem ze współpracy MUJI z LEGO.

Proste do bólu. Warto spróbować samemu. Wystarczą klocki, sztywny papier i dziurkacz. I odrobina cierpliwości. Na blogu Filth Wizardry można podejrzeć efekty takiej pracy domowej. Ratunek, gdy pomysłów już brak...

?

2009-12-06T12:00:00.005+01:00

Longsleeve endo z serii Trudne pytania by utalentowana i pracowita Agata Dudek.

Oświadczenie - Ale ja jestem grzeczny. Tylko czasem łobuzuję. Ale tego św. Mikołaj nie widzi, bo wtedy właśnie je.

Roger Chouinard

2009-11-28T09:00:00.003+01:00

I jego menażeria, bynajmniej nie szklana, z serii recycled circus.Więcej prac artysty znajdziecie tutaj.

Mikołajek

2009-11-25T07:00:00.001+01:00

Moomah

2009-11-24T22:00:00.006+01:00

Zauroczyło mnie to miejsce. Żałuję tylko, że jest taaaak strasznie daleko. Co począć?

Pozostaje czerpać z dobrych wzorców. Fajnie tam. Pozazdrościć. Moomah. I jeszcze bonus.

IKEA + LEGO

2009-11-22T22:00:00.001+01:00

Duet paryskich projektantów – Munchausen – tworzą Simon Pillarda i Philippe Rosetti, którzy wzięli na warsztat dwie skandynawskie marki IKEA i LEGO. Najzwyklejszą wyspę kuchenną pokryli 20 000 klocków LEGO.

Dla mnie bomba! W tle słoik na ciastka też LEGO. Od czasu do czasu utensylia kuchenne sygnowane przez LEGO można upolować na Allegro, ale czy ktoś się porwie na stworzenie takiej wyspy?! U nas - niestety - klocki ciągle w użyciu. Więcej znajdziecie tu.

Foremkowo

2009-11-21T12:00:00.000+01:00

Od jakiegoś czasu zabieram się za porządki wśród moich foremek i... jakoś zabrać się nie mogę. Zatrzymałam się na posegregowaniu ich wrzuceniu do dwóch wielkich pudeł. Teraz pracuję nad zawieszkami, dzięki którym będę mogła podzielić tematycznie... Pytanie: - Kiedy mi się to uda? Jeśli większość czasu spędzam na wyszukiwaniu nowych wzorów. Na szczęście duża ich część jest poza moim zasięgiem. Tak mi się przynajmniej wydawało do czasu aż nie dotarło do mnie, że część z tych cudów można zrobić samemu. Tak samemu! Potrzebny tylko odpowiedni materiał, narzędzia i sprawne palce! Jak go tylko zdobędę spróbuję sama coś wykombinować. Jeśli zdobyczny materiał nie będzie najlepszy można wziąć się za przerabianie już istniejących foremek. To do dzieła!

Ku inspiracji podrzucam cudeńka – postaci z Alicji w Krainie Czarów, które wyszły spod ręki Michelle z Green Kitchen – wskazówki znajdziecie na blogu,a dodatkowe zdjęcia w albumie. Zdolne ręce...

Kenichi Hoshine

2009-11-14T12:00:00.004+01:00

Obrazy i rysunki Kenichi Hoshine, luuubię takie malarstwo... Bardzo lubię. Ech...

Erik Johansson

2009-11-11T09:00:00.001+01:00

I jego niesamowity świat...

...wycieczka w sam raz na dzisiejszy nieśpieszny dzień...

Diamonds are a girl's best friend

2009-11-04T21:00:00.000+01:00

Na dobry początek gustowny plasterek od ATYPYK :-)

Gruffalo - strach się bać!

2009-10-31T22:00:00.001+01:00

Bo kto się bać nie lubi?! No kto?! My lubimy! Dlatego też temat potworów wraca. Tym razem pora na książki o Gruffalo – Gruffalo i Synek Gruffala – to dwie proste, zabawne, rymowane i fantastycznie zilustrowane historyjki.

Przez las wielki, ciemny Myszka wędrowała.

Zobaczył ją Lisek - smacznie wyglądała.

Pierwsza opowiada o odważnej i sprytnej leśnej myszce, której udaje się wywieść w pole lisa, sowę, węża i strasznego cudaka Gruffala.

Gruffalo zabronił dziecku po wsze czasy

wchodzić do ciemnego, głębokiego lasu.

- Dlaczego? - Nie wolno tam chodzić, a kysz!

Bo w lesie dopadnie cię Wielka Zła Mysz.

W drugiej poznajemy Gruffalonka, tym razem to na jego drodze stanie sprytna leśna myszka... co z tego wyniknie?! Psyt! Przeczytajcie sami! Obie książki do czytania bez przerwy i na zmianę. Proste rymy pozwalają na szybkie zapamiętanie tekstu, dzięki czemu maluchy same kończą zdania lub w całości recytują je z pamięci. Spotkania z różnymi mieszkańcami lasu pozwalają dorosłym na dowolną modulację głosu i odgrywanie poszczególnych zwierząt, jak i samego Gruffala i Gruffalonka. Wyśmienita zabawa dla dużych i małych! Polecamy!

I na deser - Julia Donaldson opowiada o swoim potwornym bohaterze, a Axel Scheffler zdradza jak powinien wyglądać Gruffalo i jak sam do tego doszedł

tytuł: Gruffalo (org. The Gruffalo)
tekst: Julia Donaldson
tłumaczenie: Danuta Górska
ilustracje: Axel Scheffler
wiek: 2+
wydawnictwo: Amber
rok wydania: 2005

tytuł: Synek Gruffala (org. The Gruffalo's child)
tekst: Julia Donaldson
tłumaczenie: Danuta Górska
ilustracje: Axel Scheffler
wiek: 2+
wydawnictwo: Amber
rok wydania: 2005

Mapa bez klaspsów

2009-10-27T18:00:00.005+01:00

Czyli projekt mapy szwedzkiego infografika Jonasa Dagsona, pokazujący jedynie kraje w których bicie dzieci jest zakazane. Jest ich tylko 24.

Polski nie na niej nie znajdziemy. Mocne.

Przy okazji podrzucam linkę do bullerbyn.pl - psychoedukacyjnego forum dla rodziców i wychowawców.

Od A do Z

2009-10-18T15:00:00.004+02:00

Kolejna podróż do przeszłości jaką nam fundują Dwie siostry, to reprint znakomitej pozycji sprzed lat. Ponadczasowa książeczka, dzięki której nauka alfabetu jest przyjemnością.

Krótkie zabawne teksty i pomysłowe ilustracje iskrząc dowcipem wprowadzają dzieciaki w świat liter. U nas w ciągłym użyciu. Teraz głównie recytowana z pamięci. Co ważne, książka jest w 100% sztywnostronicowa i nie straszne jej małe rączki. Fantastyczna sprawa i zabawa!

tytuł: Od A do Z
tekst: Janusz Minkiewicz
ilustracje: Bohdan Wróblewski
wiek: 1+
wydawnictwo: Dwie siostry
rok wydania: 2009

Ewolucja XXI wieku

2009-10-15T23:00:00.000+02:00

Mój pierwszy atlas świata. Podróż dookoła świata

2009-10-13T00:00:00.005+02:00

Kolejna zapowiedź wydawnicza mająca ujrzeć światło dzienne w najbliższym czasie. Mój pierwszy atlas świata. Pierwsza podróż dookoła świata. Duża kartonowa książka. Każda rozkładówka to pocztówka z jednego kontynentu. Młody czytelnik zobaczy jak różnorodny jest świat, jak różne zwierzęta i ludzie go zamieszkują i jak bardzo różne potrafią stawiać budowle.

Dziecko, które przeczyta, lub choćby obejrzy Mój pierwszy atlas świata, na zawsze zapamięta, że nie wszędzie na świecie ludzie wyglądają tak jak Polacy, i że otaczający ich świat może być zupełnie inny od świata, który otacza nas. A wszystko to po raz pierwszy wspólnie bajecznie zilustrowali i uplastycznili Ewa Kozyra-Pawlak i Paweł Pawlak (zbieżność nazwisk nieprzypadkowa!).

Atlas jest drugim tytułem z serii Wielkich ksiąg dla małego dziecka – pierwszy był Mój pierwszy alfabet Elżbiety Wasiuczyńskiej – kolejne zapowiadane pozycje to Moja pierwsza księga techniki i Kolory zwierząt. Z takim zapleczem spokojnie możemy powtórzyć za LektorKlett'em nudastop!

Miłośnikom talentu Państwa Pawlaków polecam też qlturkowy wywiad – lektura obowiązkowa.

tytuł: Mój pierwszy Atlas świata. Podróż dookoła świata
ilustracje: Paweł Pawlak
lalki i mapa: Ewa Kozyra-Pawlak
projekt graficzny: Dorota Nowacka
wiek: 2+
wydawnictwo: LektorKlett
seria wydawnicza: Wielkie książki dla małego dziecka
rok wydania: listopad 2009

Gwiazda

2009-10-12T00:00:00.000+02:00

Kto by przypuszczał, że to takie proste?! Ja nie. Ale teraz już wiem, że to nic trudnego. I z pewnością sama zabiorę się do pracy nad takimi gwiazdkami. Pomysł z papierem z recyclingu - rewelacyjny!

Instrukcja obrazkowa krok po kroku. Trzeba poćwiczyć, bo Święta za pasem...

Młotek

2009-10-11T00:00:00.001+02:00

Może już wiecie do czego służy młotek, ale z pewnością nie wiecie do czego nie służy! Na szczęście nie musicie sprawdzać tego w domu. Profesor Kurzawka i Adiunkt Kwas przeprowadzili w warunkach laboratoryjnych serię testów. Czerwony Konik, zdając sobie sprawę z ich wagi, postanowił opublikować wyniki.

Żyjemy w świecie poradników dla dzieci, jak i dorosłych. Można się z nich dowiedzieć co robić, jak robić i po co. Księgarnie mają nawet specjalny dział – PORADNIKI, tam znajdziemy rozwiązanie prawie każdego problemu.

Wyjątek wśród nich stanowić będzie Podręczny nieporadnik, który po pierwsze jest zupełnie nieprzydatny, po drugie zupełnie niepoważny, po trzecie do łez śmieszny.

Nieporadnik radzi, z czym sobie młotek nie poradzi, i to od pierwszej do ostatniej strony!

W przygotowaniu kolejne części serii „Podręczny nieporadnik Profesora Kurzawki i Adiunkta Kwasa.”

tytuł: Podręczny nieporadnik. Młotek
tekst: Wojciech Widłak
ilustracje: Paweł Pawlak
wiek: 5+
wydawnictwo: Czerwony Konik
seria wydawnicza: Podręczny nieporadnik
rok wydania: listopad 2009

Jesienna GaGa

2009-10-10T22:00:00.000+02:00

Jej pojawienie odnotowuję z czysto kronikarskiego obowiązku.

A w środku dużo dużo czytania na temat żywienia/jedzenia dzieciaków. Polecam ciekawy wywiad z Agatą Passent. Się czyta!

Odwiedziła mnie żyrafa

2009-10-04T13:00:00.007+02:00

W wyniku niekończącego się paskudnego choróbska ogarnęła nas kolejna niesłabnąca fala miłości do tej lekko surrealistycznej lektury.

Winda zatrzymała się na moim piętrze, rozległy się drobniutkie kroki, ktoś zadzwonił szybko, więc pobiegłem do drzwi, otworzyłem je... i cofnąłem się zdumiony. Na progu stała żyrafa i uśmiechała się najmilszym uśmiechem.

- Może napijemy się na razie i coś przekąsimy? Jest szyneczka, serdelki, pomidorek, jabłuszko.
- O, nie! Pan żartuje. Nie jadam żadnych okrągłych potraw. Proszę spojrzeć na moją szyję. Muszę zachować linię. Najchętniej jadam potrawy o kształcie podłużnym: makaron czterometrowy, węgorze, ogórki podłużne, kiełbasy, tatarak jako sałatkę, a na deser kilka trzcin, ale prosto z wody.

Prosta, zabawna i mądra historia, jakby przy okazji ucząca tolerancji, okraszona wspaniałymi ilustracjami Mirosława Pokory (więcej o jego ilustracjach w artykule Jacka Friedricha - Walka płci na wesoło w 6 numerze Rymsa). Perełka serii. Idealna dla najmłodszych. Zresztą wciąga również starszych czytelników... Polecam! Czkawka ze śmiechu gwarantowana! Kończę i lecę zorganizować jakieś rury z kremem!

tytuł: Odwiedziła mnie żyrafa
tekst: Stanisław Wygodzki
ilustracje: Mirosław Pokora
wiek: 2+
wydawnictwo: Dwie siostry
seria wydawnicza: Mistrzowie Ilustracji
rok wydania: 2007

Lekkie śniadanie

2009-10-01T07:00:00.001+02:00

Serwuje David Sykes.

Julie & Julia

2009-09-29T23:00:00.007+02:00

Zaczytałam się... w książce Julie Powell opisującej kulinarne (ale nie tylko) zmagania w ramach narzuconego sobie projektu Julie/Julia. Julie rozhisteryzowana, sfrustrowana, niespełniona wiecznie początkująca trzydziestoletnia aktorka postanawia coś zmienić swoim życiu. Wie, że jeśli tego nie zrobi to zwariuje. Wybawienie znajduje w lekturze starej książki kucharskiej autorstwa amerykańskiej legendy Julii Child. Julie postanawia w ciągu roku zrealizować wszystkie 524 przepisy z książki kucharskiej Mastering the Art of French Cooking. Swoje doświadczenia w kuchni zaczęła spisywać w formie bloga. Kibicują jej mąż, przyjaciółki i brat. Przepisy kuchni francuskiej są coraz trudniejsze, a dania coraz dziwaczniejsze, ale nie może się wycofać, ma coraz więcej wiernych czytelników, a projekt nagłaśniają media. Blog stał się niezwykle popularny i z czasem posłużył wydawcom do opublikowania tych perypetii w formie książki. Książka Julie Powell nie jest książką kucharską, to swojego rodzaju pamiętnik. Zapis zmagań, wzlotów i upadków, parcia do wyznaczonego celu, przeplatany wątkiem biograficznym z życia Julii Child. Prowadzący do celu, który zaskoczył samą Julie – na podstawie książki nakręcono film. W rolę Julii Child wcieliła się niezwykle wszechstronna Meryl Streep. Nie mogę się doczekać, ponieważ podobno film jest zdecydowanie lepszy od książki...

I jeszcze wywiad z Julie Powell Odkrywanie szpiku smaku.

tytuł: Julie & Julia. Rok niebezpiecznego gotowania (org. Julie and Julia. My Year of Cooking Dangerously)
tekst: Julie Powell
tłumaczenie: Maciejka Mazan
wydawnictwo: Świat Książki
rok wydania: 2009

tytuł: Julie i Julia (org. Julie & Julia)
reżyseria: Nora Ephron
scenariusz: Nora Ephron, Julie Powell
występują: Meryl Streep, Amy Adams
zdjęcia: Stephen Goldblatt
muzyka: Alexandre Desplat
rok produkcji: 2009

Po stawie pływa i kaczka się nazywa

2009-09-07T06:00:00.004+02:00

Co to jest?! Kto zgadnie?!

UPDATE: Brawo! Tak! To notes firmy D-BROS.

Proste jak drut?!

2009-09-06T11:00:00.007+02:00

Fold jest mała firmą produkującą kartki z życzeniami. Nie są to jednak zwykłe kartki, ale zaprojektowane i wykonane przez Miro Chun z kawałów drutu, nici i skrawków papieru. Miro przy pomocy szpulki drutu, pary szczypiec i sprawnych palców jest w stanie wyczarować niezwykłe pełne humoru postaci i scenki.

Wyrosła wśród kolorowych kabelków i drucików znoszonych do domu przez tatę informatyka, swoje pierwsze druciaki tworząc pod czujnym okiem mamy artystki. Inspiracje czerpie z twórczości Alexandra Caldera i Joana Miró. Z domu nie rusza się bez swoich drucików, zawsze znajdzie chwilę, żeby stworzyć kolejną żabę, ośmiornicę, albo popracować nad zupełnie nowym projektem.

Za to zabawy ze spinaczami biurowymi musiały zainspirować twórców firmy Midori, która wypuściła na rynek serię wesołych spinaczy.

Znajdziecie tam słonie, pingwiny, krokodyle, gołębie, króliki, etc. Od razu pracuje się lżej!

Jeśli macie ochotę na taką zabawę, na początek polecam proste serduszka,

żeby z czasem przejść do form bardziej skomplikowanych form, jak na przykład ta lampa - wykonana z 4 000 spinaczy.

Niesamowite rzeczy dzieją się na suficie i ścianach po jej włączeniu. Minimum środków, maksimum wyrazu. Kto chętny?! Koszt niewielki.

2009-09-05T08:00:00.000+02:00

Cytat tygodnia w formie bajkowej wycinanki Julene Harrison - jej strona i blog.

Lektury przedszkolaka

2009-09-04T18:00:00.000+02:00

Pana Misia znaliśmy jedynie ze słyszenia. Szukając książki na temat nawiązywania nowych znajomości w ręce wpadło mi Lato Pana Misia. Historia jest prosta – Pan Miś i jego przyjaciele słyszą dziwne hałasy w lesie, podążają ich śladem, szukając sprawcy całego zamieszania. W końcu znajdują małą sowę, z którą...

...oczywiście się zaprzyjaźniają. Idealny tytuł dla małego nieśmiałego przedszkolaka, pozwala oswoić się ze strachem przed nawiązywaniem nowych znajomości i zabawą w grupie. W naszych poszukiwaniach nie poprzestajemy na tym tytule, możecie polecić coś w ten deseń?

tytuł: Lato Pana Misia* (org. Bear's New Friend)
tekst: Karma Wilson
ilustracje: Jane Chapman
tłumaczenie: Natalia Usenko
wiek: 2+
wydawnictwo: Egmont
rok wydania: 2007

*to jedna z części serii o przygodach Pana Misia

The Sartorialist

2009-09-03T17:00:00.000+02:00

Wiem wiem... większość zna, a ci co znają, to lubią. The Sartorialist - streetwearowe okno na świat - prowadzony przez Scotta Schumana.

I moje dwa ulubione (ostatnio) zdjęcia + instrukcja (autorstwa Christene Barberich i Piery Gelardi) dla tych, którzy chcieliby znaleźć tam swoje zdjęcie.

500 kolorowych kredek

2009-08-30T12:00:00.002+02:00

Czyli uczta dla oka, no może nie dla kieszeni, jeśli ktoś się zdecyduje na zakup, ale... Sama doskonale pamiętam, jak obsesyjnie wręcz uwielbiałam układać kredki w ten sposób... niestety mój największy zestaw 120 sztuk wygląda blado przy tym, co oferuje Social Designer.

500 kolorowych kredek – 25 kredek przez 20 miesięcy (niestety cena miesięcznego zestawu to około 18$, tym samym za całość przyjdzie zapłacić 360$ - niebagatelna kwota). Dlatego też spasuję, ale oko nacieszę... I te ich nazwy peachy whisper, french mustard, morning dew, midnight mystery, first date... Ech... Może zaszalejemy kompletując wyprawkę przedszkolaka i kupimy jakiś większy - niż 12 kolorowy - zestaw kredek ołówkowych?!

Jamie's American Roadtrip

2009-08-27T12:00:00.013+02:00

Nie mogłam się powstrzymać! Nie mogę się też doczekać programu! Nowej sześcioodcinkowej serii Jamiego Olivera - tym razem w Ameryce - Jamie's American Roadtrip.

Seria ma być czymś więcej niż zwykłym programem o gotowaniu. Poczekamy, zobaczymy. A zapowiada się całkiem interesująco.

UPDATE: Usunięty z youtuba clip został zawieszony na stronie Jamiego - smakowity kąsek dla wielbicielek Jamie Oliver dancing.

To lubię!

2009-08-26T19:00:00.001+02:00

Czyli projekt Przemka Ostaszewskiego z PG13.

Proste jak sznurek.

Szafa przedszkolaka

2009-08-25T21:00:00.004+02:00

Nie ukrywam, że z przerażeniem patrzę na kalendarz i wiedzę, że 1 września nieuchronnie się zbliża. Jak my sobie damy radę z tym przedszkolem, żeby wszystko miało ręce i nogi?! Wiem, wiem... dobra organizacja to połowa sukcesu. Ale co począć, jeśli jest się mistrzem teorii, a praktyka kuleje?! Być może przyjdzie mi skorzystać z takiego oto pomysłu Amy Locurto?!

Tutaj znajdziecie tygodniowe zawieszki gotowe do wydrukowania, dla nas raczej jako inspiracja, bo w języku angielskim. Ale zawsze co dobra rada to dobra rada!

Aurélie Guillerey

2009-08-25T00:00:00.006+02:00

I jej niezwykle radosne ilustracje. Nic tylko do woli cieszyć oczy! Urocze!

Marlon i Justin

2009-08-23T13:00:00.011+02:00

Czyli alternatywa dla nudnych i banalnych ciuchów z sieciówek. Body, koszulki, śliniaczki i torby z oryginalnymi nadrukami w postaci obrazków lub napisów. Wpadliśmy po uszy! Na pierwszy ogień poszedł Marlon Brando! To był strzał w dziesiątkę! T-shirt wywołuje uśmiech na twarzach znajomych i topi niewieście serca!

Justin Iloveu wypuszcza krótkie designerskie serie do kupienia w wybranych miejscach lub przez internet. Następny będzie Robert Redford, no chyba, że Justin zdecyduje się na Paula Newmana albo Steva McQueena albo...

Wakacyjna prasówka

2009-08-18T16:00:00.007+02:00

Czyli zajawka prasowa - już są! I się czytają - letnia, ale gorąca nasza gaga kochana i Living Marthy Stewart! Ha! I jak się pięknie kolorystycznie okładki zgrały!

Wasiuczyńska, Elżbieta Wasiuczyńska

2009-08-15T16:00:00.011+02:00

Pretekstem do spotkania i rozmowy jest najnowsza – ale niezwykła, bo autorska - książka z ilustracjami Elżbiety Wasiuczyńskiej (tak, tak, to autoportret gałgankowy ilustratorki :-)). Mój pierwszy alfabet to w założeniu propozycja dla najmłodszych. Nie dajcie się jednak zwieść! - to książka, która bezwstydnie, od pierwszego wejrzenia, uwodzi każdego czytelnika - i nie ma już dla niego ratunku. Większość liter zilustrowana jest kilkoma cudnymi gałgankowymi obrazkami, które inspirują do kreatywnej nauki poprzez zabawę. Zabawę w cudownym kolorowym, ciepłym i przyjaznym świecie Elżbiety Wasiuczyńskiej, która w ten sposób po raz kolejny udowadnia nam, że dla jej wyobraźni jedynie the sky is the limit. A i tego w przypadku tak niezwykłej osoby nie jestem pewna...

Skąd pomysł na autorską książkę dla najmłodszych?

Jak to z ideami bywa, wpadają znienacka do głowy i tylko od nas zależy czy zatrzymamy się na pomyśle, czy zaczniemy go realizować. Mam stosy fiszek i brulionów w których są rozgrzebane i zapomniane wątki. Tu akurat pomysł zgrał się z wolnym czasem, kiedy nie miałam ciekawych zamówień.

Co koniecznie musisz mieć na biurku, przy którym pracujesz? Pracujesz wieczorem czy rano, przy muzyce (jakiej?) czy w ciszy?

Dobrą, mocną lampę, reszta akcesoriów jest zmienna. Blat obrasta systematycznie w coraz to nowe szklanki z kredkami, pędzlami, pisakami, Jeszcze Lepszymi Nożyczkami i cuda–wiankami. Chwieją się na nim niebezpiecznie hałdy zarysowanego i zadrukowanego papieru. Nowe szafki z szufladkami z roku na rok pną się po ścianach niczym bluszcz. Mam nieodparte wrażenie ,że między mną a przedmiotami toczy się walka o terytorium. Biurko jest łudząco podobne do tego, przy którym siaduje Pan Kuleczka. Tylko, że on -zacny człowiek, utrzymuje większy porządek.
Zdecydowanie najlepiej pracuje mi się wieczorem i w nocy. Lubię słuchać muzyki Ostatnio zamęczam płytę To i hola- ludowe piosenki w wykonaniu Auguścik i Dudziak. Miewałam fazy na piosenki Kabaretu Starszych Panów. Uwielbiam Milesa Davisa, Ellę Fitzgerald, lubię Roda Stewarta śpiewającego amerykańskie standardy jazzowe, Ewę Bem, Stinga. Są miesiące, że do organizmu przyjmuję tylko Bacha, albo Chopina, rozgrzewam się Beatlesami, konam z melancholii przy Ninie Simon.
Bardzo lubię słuchać przy pracy powieści w wersji audio.

Czy ilustrując książki wyobrażasz sobie małego czytelnika, który po nie sięgnie?

Myślę, że ten auto-cenzor we mnie ma 5 lat i to jego właśnie staram się wszystkich sił zaciekawić, rozśmieszyć i mile połaskotać w oczy.

Czy chciałabyś zilustrować książkę dla dorosłych?

Myślę, że Andersen zaadresował większość swoich baśni do dorosłych właśnie. A jeśli do dzieci, to do starszych, powyżej 10 roku życia. Pracując nad Królową Śniegu nie zmiękczałam, nie ocieplałam tej przejmującej opowieści. Mam jeszcze za mało dystansu do tej swojej realizacji i cały czas nie wiem czy nie omsknęła mi się rączka w kicz, o co wśród róż, serc i blond dzieweczek nie tak trudno.

Jakie książki lubiłaś w dzieciństwie, wymień 3 ulubione tytuły małej Eli?

O Wróżkach i Czarodziejach Natalii Gałczyńskiej z ilustracjami Olgi Siemaszko
Baśnie Andersena z ilustracjami Szancera
O krasnoludkach i sierotce Marysi Konopnickiej z ilustracjami Grabiańskiego – ta fascynacja pochodzi jeszcze z czasów przed czytelniczych, pasłam oczy obrazkami w tej grubaśnej księdze, całego tekstu nie udało mi się przeczytać do dziś.

Czy miałabyś ochotę stworzyć plakat filmowy? A może nawet film animowany?

Obie te rzeczy są bardzo nęcące, do filmu animowanego trzeba mieć jednak odpowiedni CHARAKTER. Nie wiem czy umiałabym się skupić na jednym pomyśle przez 2 lata dla 15 minutowego efektu. Arcy-mistrzem w tym gatunku jest dla mnie Nick Park- autor Podróży na księżyc, Wściekłych gaci i Golenia owiec. Najbardziej lubię te jego wczesne, autorskie projekty, choć Baranka Shauna, też przyjmuję do organizmu z entuzjazmem.
Z kręcących mnie zjawisk na F, wymieniłabym też filatelistykę. Marzę o tym żeby zaprojektować znaczek pocztowy.

Czy pracując nad nowym tytułem wyznaczasz sobie jakieś granice – techniczne, kolorystyczne, etc., czy też jedynym ograniczeniem jest jedynie horyzont Twojej wyobraźni?

Na początku hulaj - dusza staram się notować wszystkie pomysły nawet te absurdalne, wtórne, czy zbyt oczywiste. Potem szukam rzeczywiście jakiejś spajającej ZASADY. Czasem jest to gama kolorystyczna - np. różowo-szare Trzy świnki Zofii Staneckiej, czasem jest to nawiązanie do jakiejś konwencji - na przykład Smok Wawelski Grzegorza Kasdepke ma średniowieczne, złote, spękane tła, w Brzydkim kaczątku Jarosława Mikołajewskiego na każdej rozkładówce schowałam (mniej lub bardziej sprytnie) ten sam powtarzający się element. Na większość tych konstruujących ram wpadam raczej intuicyjnie w trakcie pracy, bez teoretycznych, czy logicznych założeń.

Które hasło Mojego pierwszego alfabetu sprawiło Ci najwięcej kłopotu?

Strona z literą E - podpierałam się słownikiem, żeby znaleźć odpowiednie słowa i spośród eterów, etosów, elementów i egzem z trudem wygrzebałam jednoznaczną ekierkę i Eskimosa( dziś już wiem, że powinnam pozostać przy samej ekierce, bo przedstawiona postać to Innuita) Trudne jest też U- bo usta, uszy, uda pozbawione naturalnego, cielesnego sąsiedztwa są albo niepokojące, albo nieczytelne. No a UL jest już zaelementarzowany do imentu.

Skąd czerpiesz inspiracje do swoich ilustracji?

Lubię obserwować ludzi i zwierzaki, jestem maniaczką swojego zawodu, oglądam dużo ilustrowanych książek, krążę po necie, chadzam na wystawy i chcąc nie chcąc przesiąkam tym co mnie zachwyca, nigdy nie wyrzucam papierowych palet, bo w tych bezładnych plamach czają się postacie i zestawy kolorystyczne, których tak na trzeźwo by człowiek nie wymyślił, nie wychodzę z domu bez ołówka, nawet przy wyprawie po przysłowiowe bułeczki.

Większość Twoich prac tętni życiem i kolorem – jak zachowujesz jaskrawość myśli? Czym żywisz swoje wewnętrzne dziecko, żeby nie zniknęło?

Od dziecka zakładam – jakże optymistycznie :-))), że świat to wielki prezent dla mnie, a ja jestem prezentem dla świata.

Wymień 3 ulubione kolory!

Niebieski, niebieski i może jeszcze niebieski :-)
Założyłam się sama ze sobą czy w ogóle potrafię namalować ilustracje do książki, ani razu nie używając błękitu. Tak powstali Czterej Muzykanci z Bremy w Kolekcji Dziecka. Potem mało nie utopiłam Brzydkiego Kaczątka w bezmiarach kobaltu. Najwyraźniej mój organizm tego potrzebuje :-)

Ilustracje do których liter Mojego pierwszego alfabetu wymyśliłaś najszybciej?

Do tych, które dawały duży wybór haseł: P, M, B, K, R, S.
Na przykład ileż łatwych do rozpoznania zwierzaków można umieścić pod literą K – oto Proszę Państwa : kura, kogut, krowa, koń, kot, krokodyl, kaczka, kameleon, kret, konik morski, krab, koza, kangur…

Czy książki dla dzieci powinny być ładne?

Lubię książki, które uwodzą oczy, sprawiają przyjemność, stwarzają światy, w których chciałoby się zamieszkać. Ale z książkami, jak ludźmi – ceni się je za mądrość, oryginalność, poczucie humoru, ciepło, które ze sobą niosą.

Inspiruje Cię obserwacja codziennych zachowań ludzi i zwierząt. A co ze sztuką?! Czy zdarza Ci się szukać natchnienia w muzeach, galeriach?! Masz swoich ulubionych malarzy? Na pewno masz...

O taaaak, uwielbiam malarstwo średniowieczne, Martiniego, Venezjano, Uccello i Veermera, Tycjana, Rembrandta, Turnera, Moneta, Klee. Na polskim podium kłębią się: Krzyżanowski, Boznańska, Wyspiański, Gierymscy, Stanisławski, Potworowski, Nacht –Samborski, Nowosielski, Brzozowski, Młodożeniec, Anto. To jedna z moich największych przyjemności - sycenie oka dobrym malarstwem.

Jaki będzie następny tytuł z Twoimi ilustracjami?

Nie wiem który wydawca będzie szybszy :
czy Book House z wydaniem Czarnego Noska Porazińskiej,
czy Media Rodzina z Królową Śniegu Andersena.

Od czego zaczęła się Twoja przygoda z ilustracją dziecięcą? Przypomnij nam swój debiut.

Jeszcze jako studentka ilustrowałam nuty dla krakowskiego Wydawnictwa Muzycznego, ale wolałabym okryć to litościwie mgłą zapomnienia. Kiedy się do moich ówczesnych nieumiejętności doda walory ówczesnej polskiej poligrafii to otrzymamy rzecz STRRRASZNĄ. Pewnie powinnam oglądać te realizacje i wyciągać kształcące wnioski, ale było to zbyt bolesne, oddałam te zeszyty dzieciom w szkole muzycznej, mam nadzieję, że próbując trafić w nutę nie będą się skupiać za bardzo na obrazkach.
Jeśli myślę o debiucie, to przychodzi mi na myśl taka wiotka książeczka -harmonijka ze zwierzętami zrobiona (bodaj w 1995) roku na zamówienie miesięcznika „Dziecko”.

Czy popularność pomaga? Jaki wpływ na Twoją pracę mają nagrody, pozytywne recenzje, feedback z Internetu? Czy to Cię do czegoś zobowiązuje, a może ogranicza? Czy też dalej rysujesz co chcesz i jak chcesz?

Jeśli mnie to ogranicza, to bardzo perfidnie, dla mnie zupełnie nie zauważalnie.
Spotkania z czytelnikami, czy w realu, czy w sieci, są bardzo dopingujące. Chytrze wyszłam za mąż za największego fana mojej twórczości, i on wygrzebuje z Internetu nawet jakieś okruszki opinii na temat mojej pracy. Ba, zaraziłam się od niego i od czasu do czasu wpisuję do wyszukiwarki grafiki swoje nazwisko - to wielka frajda dla ilustratora wiedzieć, że to co robi, porusza i cieszy odbiorców. Co do nagród, to mówiąc szczerze: ważna jest opinia kolegów profesjonalistów, ale gdybym miała do wyboru namalować książkę, którą pokochają dzieci, albo zrobić taką, za którą dostałabym ilustracyjnego Nobla, bez wahania wybrałabym to pierwsze.

Posługujesz się wieloma technikami, Twoje prace są niezwykle różnorodne. Co wpływa na decyzję, że jedne ilustracje wykonujesz temperą a inne zszywasz z gałganków?

Zmiany środków są odświeżające. Najczęściej dopasowuję technikę do książki, starając się jak najlepiej oddać charakter i aurę tekstu, a niekiedy to materia jest punktem wyjścia do książki. Z krawieckich polarowych ścinków, zaczęłam szyć drobne prezenty dla przyjaciół, a to woreczek na kostki scrabble, a to breloki do kluczy, a to draczny pokrowiec na termofor. Tak się rozbisurmaniłam, że ani się spostrzegłam, kiedy miałam już uszyte pierwsze strony Mojego pierwszego alfabetu i kilka stron książki dla maluchów o pojazdach. Mam nadzieję, że ta druga, szyta książeczka wyjdzie w przyszłym roku. Nie wiem tylko jaką będzie miała objętość, bo ciągle powstają nowe ilustracje.

Co w zawodzie ilustratora uważasz za największy sukces?

Chyba stworzenie takich kompletnych, spójnych, nowych światów, w które odbiorca wchodzi z zaciekawieniem i zachwytem. Wierzy, że za rogiem namalowanego domu uliczka ciągnie się dalej. Szancer był takim właśnie czarodziejem mojego dzieciństwa. Kiedy oglądałam książki ilustrowane przez Grabiańskiego miałam wrażenie ,że jestem w bardzo przyjaznej rzeczywistości, takiej, w której zawsze świeci słońce.

Czy tytuł bądź też tematyka książki mogą ograniczać? Czy zdarzyło Ci się z tego powodu zrezygnować ze zlecenia?

Kiedy ilustrator pracuje nad tekstem, który go ciekawi i bawi, jest szansa, że odbiorca o podobnym guście, poczuciu humoru i temperamencie polubi książkę od pierwszego i od drugiego wejrzenia. Czasem, praca nad tematem, którego się kompletnie nie czuje jest wyzwaniem dla profesjonalisty, czegoś go uczy, prowadzi w rejony wcześniej nieznane, zmusza do szukania innych, mniej utartych ścieżek, nowego języka. Czasem warto się w bólu przeczołgać przez taki kompletnie obcy temat dla samej gimnastyki. Ale efekty zawsze są lepsze jeśli ilustrator dobrze czuje tekst.
Wiem, że nie nadaję się kompletnie do tematów ciężkich, poważnych i trudnych, ale wiedzą o tym też najwyraźniej wydawcy, i nie dostaję takich propozycji.

Wymień swoich ulubionych ilustratorów

Janusz Grabiański
Jan Marcin Szancer
Janusz Stanny
Józef Wilkoń
Bogdan Butenko
Maria Uszacka
Adolf Born
Quentin Blake
Jean-Jacques Sempé
Edmund Dulac
Ernest H. Shepard
Beatrix Potter

Mogę tak długo, ale zatrzymam się może na najulubieńszych klasykach.

Co w zawodzie ilustratora stanowi największe wyzwanie?

Pogodzenie własnej wizji z przesłaniem autora.

Czy wierzysz, że papierowe książki zginą za X lat? Co wtedy będą robić ilustratorzy?

Od dziesięcioleci słyszę takie skomlenia, jak to świat dziadzieje, odhumanizowuje się i spłyca, ale ani trochę w to nie wierzę. Tak jak nie przestało istnieć malarstwo, wyparte przez fotografię, ani kino nie zmiotło z powierzchni ziemi teatru, tak komputer nie zastąpi książki. Internet to kapitalne medium, rządzące się zupełnie nowymi prawami, atuty szybkości komunikacji i dostępu do informacji są nie do przecenienia. Myślę że ilustracja znajdzie nowe pola do eksploatacji, więc ilustratorzy będą mogli bajać przyszłym dzieciom na sto nieznanych nam dzisiaj sposobów. Ale świata bez papierowych książek nawet nie chcę sobie wyobrażać.

Czy chciałaś narysować Yeti? Czy wolisz przedstawiać na rysunkach postaci realne czy nierzeczywiste? (Smok Wawelski udał Ci się wybornie).

Bez wątpienia, wolę postacie fantastyczne, przy których można fiknąć ilustratorsko. Kiedy mam do wyboru piękną królewnę lub ufoludka o paskudnym charakterze wybór jest bardzo prosty.

Czy jesteś zdyscyplinowaną ilustratorką? Jak pracujesz?

Przed każdą większą realizacją mam nieziemskiego pietra. Ale jak już zacznę, to trudno mi się zatrzymać. Jestem łakoma na pracę.
Profesor Janusz Stanny nazywa to syndromem szopa-pracza. Ciągle chce się coś międlić w pracowitych rączętach :-)

Bardzo dziękuję za niezwykłą rozmowę. I biegnę zrobić miejsce na kolejne tytuły z ilustracjami Elżbiety Wasiuczyńskiej. Najbardziej intryguje mnie Królowa Śniegu, ze zniecierpliwienia przebieram nogami - jak ona sobie z nią poradziła?

tytuły: Mój pierwszy alfabet
autor: Elżbieta Wasiuczyńska
wiek: 2+
wydawnictwo: LektorKlett
rok wydania: 2009

ps. dziękuję A + K i Z za ich czas i bezcenną pomoc.
ps. oprawa liternicza wywiadu by Elżbieta W. oczywiście.

6 Ryms w natarciu

2009-08-14T15:00:00.001+02:00

Właśnie do mnie dotarł. Jeszcze ciepły, pachnący drukarnią.

Zabieram się do czytania, bo jest co czytać:

SEDNO RYMSA

Eliza Piotrowska - Butenko, mistrz humoru

Agnieszka Wolny-Hamkało - Jajak, jawór, zarodziec, czyli co naprawdę śmieszy nasze dzieci (neologizmy, czyli humor języka)

Hanna Dymel-Trzebiatowska - O ryzyku deptania cukru (przekład komizmu w Pippi Pończoszance)

Sonda RYMSA - 1. Przy której z książek czytanych dzieciom dobrze się bawiłaś / bawiłeś? 2. Wróć pamięcią do lat szczenięcych i przypomnij sobie, przy której książce śmiałaś / śmiałeś się do rozpuku?

Krystyna Romanowska - Gusta i guściki (o czytelniczych smakach bliźniaczek)

Agnieszka Meyer - Humor w amerykańskich książkach dla dzieci

Małgorzata Cackowska - O pojęciu książki obrazkowej cz. II

MISTRZOWIE

Jacek Friedrich - Walka płci na wesoło (o rysunkach Mirosława Pokory)

MŁODZI ZDOLNI

Maciek Blaźniak

W CZTERY OCZY

Krystyna Romanowska - Babcia to ciocia (rozmowa z Uri Orlevem)

MIEJSCÓWKA

Anna Czajkowska

Ale numer! (o księgarni Numery Litery)

CO W TRAWIE PISZCZY

Karolina Felberg - Zgubny idealizm (c.d. dyskusji o Jeżycjadzie Małgorzaty Musierowicz)

Ewa Skibińska - DONGI dla "Naszej Księgarni"! (o konkursie na "Dziecięcy Bestseller Roku 2008")

Magdalena Kłos-Podsiadło - Krótka relacja z Bolonii (o 46. Międzynarodowych Targach Książki dla Dzieci i Młodzieży)

NA STRYCHU

Anna Mieszała - O książce Dookoła chmurek Anny Przemyskiej

BROMBA

Iwona Hardej - Z czego tu się śmiać?

RECENZJE

Ilona Mazurkiewicz-Krause - Hollywood jest daleko… (o książce Mój tata z obcej planety Joanny Rudniańskiej)

Ewa Skibińska - recenzje: Robale, czyli co nas zżera, Androny, Ciocia Jadzia, Ja i moja siostra Klara, Kinga i co z niej wyrośnie, Kinga i jak ją rozgryźć, Bromby i Fikandra wieczór autorski, Dzień z Edwardem, Lalo gra na bębnie, Cynamon i Trusia, O Grzesiu, chłopczyku, który nie przestawał zadawać pytań, Uciekinierzy, Paddington. Historia pewnego niedźwiadka z Peru, Paddington w ogrodzie, Trzy bajki, Złodziejka książek, płyty Putumayo Kids, słowniki Edgarda

PATRONATY

Dziewczynka i drzewo kawek, Fikus, kici, kici miau, Przygody Hektora, Wyprawa do kraju księcia Marginała

ZAPOWIEDZI

1989 - dziesięć opowiadań o burzeniu murów - wyd. Hokus-Pokus i Wytwórnia, 2009

PLAC ZABAW

LimeRymsy Makowej Panienki

Gdzie ci mężczyźni?

2009-06-27T16:00:00.000+02:00

Lenny Kravitz

2009-06-21T21:00:00.003+02:00

Wspomnienie wczorajszego wieczora. Ech... I kawałek, którego niestety nie zagrał.

2009-06-20T17:00:00.000+02:00

A skoro zagląda, to czemu się nie odzywa?

UPDATE: A jeśli zagląda i nie chce się odzywać, to może dać znak oddając swój głos w konkursie bobbyy. Każdy głos na wagę złota. Dziękuję!

Kolejna szara sukienka

2009-06-18T20:00:00.002+02:00

A jak wiadomo szarych sukienek nigdy nie za wiele. Ta też mi się podoba. Szara, bawełniana, ozdobiona 3 pofałdowanymi spiralami i fikuśnym dekoltem - mimo to sukienka wydaje się być prosta, ascetyczna.

Rzućcie okiem na inne cuda Emily Ryan, która lubi sobie poeksperymentować z materią.

Konstruktywne chrupanie precli

2009-06-18T11:00:00.007+02:00

Czyli uczymy się literek.

za: thipchat.com

Powtórka z rozrywki, czyli...

2009-06-18T00:00:00.003+02:00

Lalo gra na bębnie - KANG KANG KANG KONG KONG KONG - zaklina deszcz!

Po chwili swoim graniem budzi słońce!BOM BOM BAAM!BOM BOM BAAM!

I całą swoją rodzinę. Razem siadają w ogrodzie do śniadania. PAM PIDI PAMPAM POMPOM!

Jaki miły poranek!

Lalo gra na bębnie to kontynuacja naszej ulubionej i niemożebnie zaczytanej Binty. To książka, która jak poprzedniczka, w nienachalny sposób uczy celebrować w rodzinnym gronie na pozór zwykłe chwile. Chwile, które wiążą rodzinę i budują wspomnienia. Można zzielenieć z zazdrości.

tytuł: Lalo gra na bębnie (org. Lalo trummar)
tekst: Eva Susso
ilustracje: Benjamin Chaud
tłumaczenie: Katarzyna Skalska
wiek: 1+
wydawnictwo: Zakamarki
rok wydania: 2009

Zanotuj to sobie, sobie

2009-06-17T11:00:00.006+02:00

Pozwólcie dzieciakom przyozdobić najzwyklejszy notes w kształcie kostki. Wystarczy spiąć go gumkami recepturkami i przy pomocy kilku kolorów można wyczarować zabawny, niepowtarzalny i niedrogi prezent na Dzień Ojca.Dodatkowo na kilku stronach w środku można coś napisać lub narysować - niespodzianka gwarantowana! Gotowy prezent obwiązujemy dopasowaną kolorystycznie wstążeczką. I gotowe! Uzupełnieniem tak przygotowanego notesu oczywiście może być pióro lub długopis. Pomysł: Marta Stewart, oczywiście.

Talerz dla Tadka

2009-06-17T01:00:00.003+02:00

Tadka niejadka, ale nie tylko dla niego. Prosty, ale fantastyczny pomysł bazujący na zabawce z mojego dzieciństwa - magnetycznym ludziku, któremu przy pomocy małego magnesu tworzyło się niesamowite fryzury i zarost. Pamiętacie?

Właściciel takiego talerza nie usłyszy od swoich rodziców - Nie baw się jedzeniem! Co gorsza, będą go do tego zachęcać! A możliwości zabawy są nieograniczone! Pozazdrościć szczęśliwcowi!

UPDATE: Była jeszcze zabawka z ludkiem z profilu, któremu rzeczony profil układało się z luźnego łańcuszka. Ech, łza się w oku kręci.

Co w modzie piszczy?

2009-06-06T12:00:00.003+02:00

Przyznam się szczerze - nie śledzę trendów mody, ale od czasu do czasu lubię podpatrzeć, co proponują polskie szafiarki. Szperając w sieci trafiłam na bloga Black Bow Vintage, który zdecydowanie wyróżnia się spośród setek mniej lub bardziej udanych szafiarskich produkcji.

Black Bow jest inna. Wprawne oko pozwala jej na wyłowienie perełek, o których nikomu się nie śni. A wszystko, co wyszpera zestawia w niebanalne zestawy. Niektóre z nich z chęcią zawiesiłabym w swojej szafie. Resztę zobaczcie sami.

2009-06-06T09:00:00.000+02:00

Konie w galopie

2009-06-05T13:00:00.004+02:00

Czyli pomysł na dekorację autorstwa niesamowitej Ann Wood.

Wzór do druku + instrukcję wykonania krok po kroku znajdziecie tu .

Drzwi w podłodze

2009-06-05T10:00:00.004+02:00

Moja propozycja na weekend.

Film jest kroniką jednego bardzo ważnego lata w życiu znanego autora książek dla dzieci - Teda Colea i jego pięknej żony Marion. Kiedyś byli oni wspaniałym małżeństwem, które teraz żyje w cieniu tragedii. Jej melancholia oraz jego niewierność staje na przeszkodzie do jakiejkolwiek, acz bardzo potrzebnej zmiany w ich stosunkach...

tytuł: Drzwi w podłodze (org. Door in the floor)
reżyseria: Tod Williams
scenariusz*: John Irving, Tod Williams
występują: Jeff Bridges, Kim Basinger, Elle Fanning, Jon Foster
zdjęcia: Terry Stacey
muzyka: Marcelo Zarvos
scenografia: Thérèse DePrez
kostiumy: Eric Daman
rok produkcji: 2004

*Scenariusz do filmu powstał na podstawie bestsellerowej powieści Johna Irvinga Jednoroczna wdowa.

tytuł: Jednoroczna wdowa (org. A Widow for One Year)
tekst: John Irving
tłumaczenie: Maciej Świerkocki
wydawnictwo: Prószyński i S-ka
rok wydania: 1998

Ex libris

2009-05-26T13:00:00.004+02:00

Wesołe ekslibrisy zaprojektowane przez Helen Dardik dla jej córek poszły do ludzi. Można je sobie wydrukować. Niestety napis jest w języku angielskim, ale od czego mądra głowa i sprawne ręce?

Dostępne na blogu Helen. Udanej zabawy!

ps. Czy Wasze dzieci, albo Wy sami używacie ekslibrisów?

...nie od deszczu mokre

2009-05-24T13:00:00.003+02:00

lecz od łez...

Rysunek i zdjęcie autorstwa Puño.

Kanelbullar - szwedzkie bułeczki cynamonowe

2009-05-23T20:00:00.015+02:00

Czyli, co Cynamon ma na głowie?

Lekko zmodyfikowany przepis Liski na szwedzkie bułeczki kardamonowe, u mnie jako bułeczki cynamonowe (moje uwagi kursywą i w nawiasach).

Przepis na 12 sztuk (mnie wyszło 16*)

Ciasto

1 łyżka cukru
50 ml ciepłej wody
2 i 1/4 łyżeczki drożdży instant

200 ml mleka
1 łyżka śmietany
100 g masła
450 g mąki (ok. 3 szklanek)(IMO potrzeba więcej, jakieś 4 szklanki**)
120 g cukru
1/2 łyżeczki soli
1 łyżeczka świeżo utłuczonego zielonego kardamonu (z braku kardamonu dodałam łyżeczkę mieszanki przypraw do piernika)

Nadziewanie

2 łyżki masła, roztopionego i ostudzonego
3 łyżki cukru
1/2 łyżeczki cynamonu
(następnym razem podwoję ilość cukru i cynamonu, żeby były bardziej!)

Smarowanie

1 jajko plus 1 łyżeczka wody
płatki migdałów i (bardzo gruby) cukier

Wykonanie

W miseczce wymieszać łyżkę cukru, ciepłą wodę i drożdże.Odstawić na kilka minut aż zacznie bąblować (ok. 10 minut).

W rondelku wymieszać mleko, śmietanę i masło. Podgrzać aż masło się roztopi. Odstawić by ostygło. Wtedy połączyć z mieszaniną z drożdżami.

W dużej misce wymieszać mąkę (**IMO, jak pisałam wyżej, trzeba zwiększyć ilość mąki, która wpływa na konsystencję ciasta, ciasto powinno być zwarte, a nie lejące/klejące się, inaczej po wyrośnięciu nie uda się go rozwałkować), cukier, sól i kardamon. Połączyć z mokrymi składnikami, zagnieść ciasto (można mikserem).Przykryć folią i odstawić do wyrośnięcia na 1 h.

Piekarnik nagrzać do temp. 200 st C.

Ciasto rozwałkować na prostokąt wielkości 40 x 45 cm. Posmarować go masłem, posypać cukrem i cynamonem. Zwinąć jak roladę. Pokroić na kawałki grubości 3,5 - 4 cm (*kroiłam w trochę inny sposób - najpierw cały wałek na pół, później te połówki znowu na pół, i te w sumie ćwiartki znowu na pół - dlatego też wyszło mi 16 sztuk). Kawałki ułożyć na blaszce wyłożonej papierem. Posmarować resztką masła. Ostawić do wyrośnięcia na 30-60 minut (nie urosną zbyt wiele).

Przed wstawieniem do piekarnika posmarować z wierzchu jajkiem z wodą, posypać cukrem i migdałami. Piec ok. 20-25 minut, aż będą koloru ciemnozłotego.

Bułeczki są pyszne i jak widać na zdjęciu, mnie najbardziej smakują ze szklanką zimnego mleka! Pycha!

Dzięki Lisko!

Chcę!

2009-05-23T15:00:00.003+02:00

Była już szara sukienka. Teraz pora na szare balerinki. Mnie się spodobały. I już!

A Wy jak myślicie - hit czy kit?

Toshiyuki Fukuda

2009-05-21T20:00:00.003+02:00

Nostalgiczne ilustracje Fukudy przedstawiają przedziwne zwierzęta i postaci, a przegląd jego portfolio to swojego rodzaju podróż w czasie. Jego prace znaleźć można na wszystkim od okładek płyt CD, kartek pocztowych, materiałów tekstylnych po książki dla dzieci.
Prawda, że ciekawe?

Cynamon i Trusia

2009-05-21T12:00:00.002+02:00

Cynamon i Trusia to zgrana, aczkolwiek niebanalna para, która stara się w zaspokoić naszą ciekawość w temacie ludzkiego ciała! Sposobu w jaki to robi nie da się zamknąć w sztywne ramy! Oj, nie!

W zabawnych, według niektórych niepoprawnych (sic!), wierszykach snują odpowiedzi na wiele pytań - Ile się zmieści w naszych głowach? Gdzie mieszka język? Co by to było, gdybyśmy nie mieli pupy? I jakie rozrywki lubi rodzina Lewostopaków? Ktoś wie? Nie?!

To na co czekacie? Sięgnijcie po najświeższą na naszym rynku książkę Ulfa Starka, fantastycznie zilustrowaną przez Charlotte Ramel. Książka jest świetna – wiesze zabawne, a ilustracje (sami zobaczcie) takie... nieuczesane!

Śmiech do rozpuku – gwarantowany!

Tytuł: Cynamon i Trusia. Wierszyki od stóp do głów. (org. Kanel och Kanin)
tekst: Ulf Stark
ilustracje: Charlotte Ramel
tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
wiek: 2+
wydawnictwo: Zakamarki
rok wydania: 2009

Siódma woda po Bolonii

2009-04-28T10:00:00.004+02:00

Po-bolońskie spotkanie z Brombą w Fidze i fotograficzna relacja z targów i towarzyszących im wystaw zachęciły mnie poszperania w sieci i wyszukania informacji o ilustratorach, których prace wpadły mi w oko na spotkaniu. Tak było z Mique Moriuchi, której prace stanowiły na swój sposób kwintesencję ilustracji dziecięcej.

Jakie było moje zdziwienie, kiedy się okazało, że Wydawnictwo WAM w styczniu wydało książkę z jej ilustracjami. Książkę pt. Modlitwy na dobranoc. Książki nie miałam jeszcze w rękach, ale mam nadzieję, że to się zmieni :-) W tej chwili chciałam się tylko pozachwycać pracami ilustratorki. Ach!

tytuł: Modlitwy na dobranoc (org. Goodnight Prayers)
tekst: Sophie Piper
ilustracje: Mique Moriuchi
tłumaczenie: Barbara Żak
wiek: 2+
wydawnictwo: WAM
rok wydania: 2009

Duże wrażenie zrobiły też na mnie prace Keitaro Sugihary wykonane techniką collage'u.

I niezwykłe obrazy Marii Wernicke.
Ach... zobaczyć Bolonię i...
wrócić! Może w przyszłym roku?

Na tropach Muka

2009-04-26T11:00:00.007+02:00

Oto Muk, mały nieustraszony miś, który wyrusza w podróż dookoła świata. A my razem z nim. Przemierzamy kraje i kontynenty, poznajemy ich mieszkańców i odkrywamy różnorodność kultur. Odwiedzamy Laponię, Grecję, Burkina Faso, Madagaskar, Indie, Chiny, Australię, Japonię, Peru i Stany Zjednoczone. Książka jest niezwykła ze względu na nieprawdopodobnie kolorowe i szczegółowe ilustracje. Eksplozja barw fantastycznie wpisana w charakter każdego z odwiedzanych miejsc.

To książka, która kradnie czas. Wciąga małych i dużych. Ale nie jest to czas zmarnowany. Wspólne przeżywanie kolejnej podróży Muka to nieprawdopodobna przygoda. Książka przypomina komiks, ale historia nie jest rozpisana sekwencyjnie. Tylko od nas zależy, jak ją poprowadzimy. A cała podróż Muka inspiruje do dalszych rozmów o podróżach, krajach, klimacie, obyczajach i oczywiście kuchni... do zejścia ze szlaku Muka i snucia własnych opowieści. Fantastyczny prezent dla kogoś, kto jak mój synek chce zostać podróżnikiem :-) Książka bez ograniczeń wiekowych. Jest praktycznie niezniszczalna - z bardzo grubymi i błyszczącymi kartkami i mięciutką okładką. Duży format podpowiada, iż w środku kryją się setki scen i przygód do zbadania. Czego chcieć więcej? Wskakujcie i dajcie się ponieść!

tytuł: Muk w podróży dookoła świata (org. Le Tour Du Monde De Mouk)
autor: Marc Boutavant
wiek: 2+
wydawnictwo: Wytwórnia
rok wydania: 2009

2009-04-26T00:00:00.000+02:00

I zakładka na dodatek.

Światowy Dzień Książki

2009-04-23T09:00:00.005+02:00

Książki o nas plotkują. Podsłuchał i spisał dla Przekroju Roman Kurkiewicz:
– Wziął cię?
– Wziął, ale wiesz, zaraz porzucił...
– Ale dosłownie?
– Nie, na bok odłożył, już nawet nie spojrzał, jak śmieć się poczułam.
– To po co brał?
– Myślał, że mu się przydam.
– A ty co, byłaś nie na temat?
– Za stara byłam, szukał nowej, świeżej, pachnącej... Potem się wygadał, że ja za gruba. Za gruba, rozumiesz??? [ciąg dalszy znajdziecie tu].

Ani słowa!

2009-04-19T21:00:00.004+02:00

Niezwykła pozycja wśród naszych książek. Książka bez tekstu! Ani słowa! Ale za to jak się czyta! Sama się czyta! Za każdym razem możemy się skupić na innym z kilku równolegle prowadzonych wątków. Z ogrodu Państwa Psytulińskich został skradziony tort. A w pobliżu wydarzyło się jeszcze dużo więcej... Dlaczego mały króliczek płacze? Gdzie podziało się jedenaste kaczątko? Co robią lis i zając? Co stało się z tortem? Kolory i ilustrację są fantastyczne, bohaterowie mocno osadzeni i dobrze dobrani, a każda strona skrywa niespodziankę!

Doskonała zabawa i lektura dla młodszych, ale i starszych dzieciaków. Te ostatnie znajdą odniesienia do swoich przeżyć oraz mogą się wiele nauczyć - na przykład samodzielnego snucia wątku i opowiadania wybranej historii.
Książka stała się światowym bestsellerem. Została wydana w 16 wersjach językowych :-))). Zdobyła wiele prestiżowych nagród literackich. Uznana w wielu krajach za najlepszą książkę roku w kategorii książka obrazkowa dla dzieci.

tytuł: Gdzie jest tort? (org. Waar is de taart?)
autor: The Tjong-Khing
wiek: 2+
wydawnictwo: EneDueRabe
rok wydania: 2008

Mucha nie siada!

2009-04-18T01:00:00.001+02:00

Znaczy, kropla nie spada!

Udanego weekendu!

ps. więcej ciekawych pomysłów znajdziecie tu.

Robaczki, robale, robaluchy...

2009-04-17T23:00:00.001+02:00

...czyli zwariowane robaki z recyklingu. Rozłożyły mnie na łopatki. Nie ma to jak zbzikowany robak na wiosnę.

Do roboty Moi Mili! Instrukcję obrazkową znajdziecie tu.

1,500,000 motyli w służbie pamięci

2009-04-15T14:00:00.007+02:00

Pędzle, kredki, nożyczki, czy co tam jeszcze znajdziesz w dłoń i weź udział w projekcie robiąc motyla. Projekt Muzeum Holokaustu w Huston ma na celu upamiętnienia 1 500 000 ofiar, każdy z ręcznie wykonanych motyli ma symbolizować jedno dziecko - ofiarę Holokaustu. Wystawa zaplanowana jest na wiosnę 2012 roku. Do lata ubiegłego roku organizatorom udało się zgromadzić 400 000 motyli.

- Motyle nie powinny być większe niż 20-25 cm
- Motyle mogą być wykonane w dowolnej technice plastycznej, ale powinny być dwuwymiarowe
- Brokat nie jest wskazany
- Produkty żywnościowe (kasze, makarony, cukierki, i inne łatwopsujące się produkty) również nie powinien być stosowane.

Termin nadsyłania prac mija 30 czerwca 2011 roku. Więcej informacja na temat projektu znajdziecie tutaj.

Motyl, którego widzicie wykonano techniką zbliżoną do tej, którą posługuje się Eric Carle - więcej inspiracji znajdziecie tu.

Martha Stewart Living - Nareszcie wiosna!

2009-04-15T11:00:00.003+02:00

A w numerze dużo dobrego i ciekawego. W moim magicznym ogrodzie Martha Stewart opowiada o swoim własnym "żonkilowym polu". To jest pomysł! Bombonierka lub pokrowiec na jajka. Stojak na parasol z wiaderka. Na wszystko mamy sposób! Jak to zrobić? Poradnik dla tych, którzy chcą wykonywać codzienne czynności w domu sprawniej i przyjemniej. Deser miesiąca Mandarynkowa tarta: lekka jak chmurka, łatwa do przygotowania. Ciastko miesiąca Parasole z cukrem, czyli 30 kruchych ciasteczek na deszczowy, wiosenny dzień. I wiele wiele innych. Ciężko się oderwać...

Mela na rowerze

2009-04-14T12:00:00.006+02:00

Mela jest już duża i mądra. Potrafi nawet jeździć na rowerze! Czasami jednak zdarza jej się wjechać w to, co powinna ominąć. Na szczęście któregoś dnia wjeżdża w samego instruktora szkoły jazdy, który wyjaśnia jej, jak unikać zderzania się ze wszystkim i wszystkimi.

Niezwykle ciepła i bezpretensjonalna historia dla najmłodszych czytelników o zmaganiach z własnymi niedoskonałościami i o tym, że od dorosłych można się wiele nauczyć, ale i im zdarza się popełniać błędy. A to wszystko pięknie zilustrowane przez autorkę. U nas czytana codziennie, kilka razy dziennie. Tym samym mała Mela dołączyła do naszych ulubionych świnek - Peppy i Olivii. Ciekawe czy do zakamarkowej Meli dołączy kiedyś prosiaczek Benny?

Dla tych, którym Mela skradła serce krótki film animowany oparty na fragmencie książki - Malla cyklar.

tytuł: Mela na rowerze (org. Malla cyklar)
tekst i ilustracje: Eva Eriksson
tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk
wiek: 2+
wydawnictwo: Zakamarki
rok wydania: 2009

Aparaty w dłoń!

2009-04-13T15:00:00.002+02:00

Na spacer marsz! Miejcie oczy szeroko otwarte! Wiosna przyszła!

Szukajcie jej ukrytej na przykład w literach alfabetu, tak jak to zrobiła Stephanie z Ordinary life magic.

Zakładki

2009-04-09T03:00:00.000+02:00

Pozostając w duchu zbliżających się Świąt wyszperałam zabawne tematyczne i bardzo kolorowe kurczakowe zakładki.

Do pobrania i wydrukowania na blogu Jinjerup.

Wielkanocny zajączek z ziemniaka

2009-04-09T01:00:00.003+02:00

Czyli prosty pomysł na wielkanocną kartkę/zaproszenie ręcznej roboty. Nic prostszego! A efekt?

Jak je przygotować zdradzi Wam Cate.

Co było pierwsze? Jajko czy...

2009-04-07T12:00:00.001+02:00

...no właśnie, co? Jak się okazuje z jajka mogą się wykluć najróżniejsze zwierzaki.

Instrukcje wykonania znajdziecie na stronie niezawodnej w tym temacie Marthy Stewart.

Potwory i spółka

2009-04-04T00:00:00.009+02:00

Czyli potworne książki na półkach. Mamo nie pójdę tam, bo tam jest potwór - słyszę raz na jakiś czas z ust potomka. Dlatego też do repertuaru weszły dwa potworne tytuły. Pierwszy to Go Away, Big Green Monster! - świetna książka. Najpierw daje zadziwiającą moc, moc stworzenia dużego zielonego potwora. Wszystko zaczyna się od dwóch żółtych oczu, poprzez długi niebiesko-zielony nos i kończy się potworem. Następnie proces zostaje odwrócony i potwór strona po stronie zostaje zdekonstruowany. I nie zostaje nic poza jego źrenicami. Wszystkie strachy możemy rozłożyć w ten sposób na czynniki pierwsze, trzeba tylko wiedzieć, jak to zrobić :-)

Drugi tytuł to rodzimy twór Kazio i nocny potwór. Historia dzielnego Kazia, który stawia czoła tajemniczemu GRRrrrRRRrr? Nie chowa się pod łóżko! Nie wzywa pomocy! Nigdy w życiu! Dzielny Kazio ruszy na poszukiwanie Nocnego Potwora, którym okaże się... W kolejce czekają kolejne potworne książki, a nie jest ich mało! A może i Wy dorzucicie swoje typy w tym temacie?

tytuł: Go Away, Big Green Monster!
tekst i ilustracje: Ed Emberley
wydawnictwo: LB kids
rok wydania: 1992

tytuł: Kazio i nocny potwór
tekst: Marta Skibińska
ilustracje: Anna Niemierko
wydawnictwo: Wytówrnia
rok wydania: 2005

Wielkanocny zajączek

2009-03-26T10:00:00.003+01:00

Zabawny pomysł na złożenie serwetek wyszperała i prezentuje Heidi z My Paper Crane. Myślę, że i na naszym wielkanocnym stole pojawią się takie zajączki.

Muszę tylko postarać się o jakieś ciekawe serwetki. Pełną instrukcję składania znajdziecie tu.

Lady GaGa

2009-03-24T08:00:00.003+01:00

Słowo się rzekło, kobyłka u płota. Wiosenny numer magazynu gaga można znaleźć już w kioskach.

Siadam i czytam.

UPDATE: Świetny wywiad z Arturem Rojkiem. Tak trzymać. Plus duży "+" za sesję fotograficzną do wywiadu.

Hello.

2009-03-24T01:00:00.003+01:00

Wizytownik. Podoba mię się. Chcę. Od kiedy go zobaczyłam.

Pies Filozof

2009-03-23T21:00:00.008+01:00

Oczami wyobraźni od dłuższej chwili upycham, któregoś ze Cmoków w dzieciowym pokoju. Może się uda. Oby! Bo wpadłam po uszy widząc ofertę Psa Filozofa. Niby nic, a cieszy! Para projektantów wnętrz z Warszawy stworzyła kolekcję mebli, jakie chciałabym sama kupić. W tej chwili ograniczają się do Cmoków i stolików, ale zapowiada się również pojawienie łóżka Cmok i biblioteczki Ro-Ro. Ciekawe.

Filozofia firmy jest prosta - ciekawe wzornictwo, estetyka, bezpieczeństwo, a na dodatek radość i zabawa. Pilnie będę śledziła poczynania Psa Filozofa z nadzieją, że kiedyś przyjdzie czas na przearanżowanie naszego dzieciowego pokoju.

Pstryczek elektryczek!

2009-03-16T22:00:00.001+01:00

Mr Switch projektu Johna Caswella :-)

Sterczy w ścianie taki pstryczek,
Mały pstryczek-elektryczek,
Jak tym pstryczkiem zrobić pstryk,
To się widno robi w mig.
Bardzo łatwo:
Pstryk - i światło!
Pstryknąć potem jeszcze raz -
Zaraz mrok otoczy nas.
A jak pstryknąć trzeci raz -
Znowu dawny świeci blask.
Taką siłę ma tajemną
Ten ukryty w ścianie smyk!
Ciemno - widno, widno - ciemno.
Któż to jest ten mały pstryk?
Może świetlik? Może ognik?
Jak tam dostał się i skąd?
To nie ognik. To przewodnik.
Taki drut, a w drucie PRĄD,
Robisz pstryk i włączasz PRĄD!
Elektryczny, bystry PRRRĄD!
I stąd światło?
Właśnie stąd!

Pstryk! - Julian Tuwim

Ryms 5 już w sprzedaży!

2009-03-16T13:00:00.006+01:00

Trafi do sprzedaży w Empikach w całej Polsce i do dobrych księgarni.

Wyglądajcie Rymsa i kupujcie! A w numerze:

SEDNO RYMSA

Hanna Diduszko
Pełniej odczuwać, głębiej rozumieć (o relacji dziecko – sztuka, wychowaniu estetycznym i książce)

Małgorzata Cackowska
Czym jest książka obrazkowa?

Eliza Piotrowska
Jak rozmawiać z dzieckiem o sztuce?

Anna Sańczuk
Wielka sztuka dla małych ludzi

Ewa Skibińska
Kvety Pacovskiej sen o złym wilku (o książce Czerwony Kapturek)

Maciej Byliniak
Czy można mieszkać w jajku? (o książce D.O.M.E.K.)

Recenzje książek: Sztuka nie tylko dla dzieci, Siła wyobraźni. Jednorożec, Zegarynek i… Mona Lisa, Gryzmoły dla ślimaka, Calineczka, Brzydkie kaczątko, Księżniczka na ziarnku grochu, Nazywam się Vincent van Gogh, Nazywam się Pablo Picasso, O malarzu rudym jak cegła

MISTRZOWIE

Jacek Friedrich
Janusz Towpik – rysownik wśród zwierząt

MŁODZI ZDOLNI

Ewa Skibińska
Ilustratorskie talenty wyłowione! (konkurs Książka Dobrze Zaprojektowana)

MIEJSCÓWKA

Ewa Skibińska
Zachęta do czytania (o warsztatach literacko-plastycznych w Zachęcie)

CO W TRAWIE PISZCZY

Ewa Skibińska
Te książki trzeba przeczytać! (o konkursie Książka Roku 2008)

Monika Lipska
Deutscher Jugendliteraturpreis 2008

Agnieszka Stróżyk
Trole żyją w każdym z nas (o 3. Bałtyckich Spotkaniach Ilustratorów)

Janusz Pawlak, W pogoni za Rymsem, Anna Kiszkiel, Dinozaur nie tylko dla chłopców…, Agisek, Przyjaźń dzięki Rymsowi

NA STRYCHU

Anna Mieszała
Prąd jest z wody (o książce Dziwne przygody płynącej wody)

Banan o smaku gruszki… (o książce Pampilio)

BROMBA

Iwona Hardej
Muzeum na półce

RECENZJE

Adam Lipszyc
O wielości religii: dobrze, ale nie bardzo

Recenzje książek: Gdzie jest tort?, Niebieska zasłona, Zimowe popołudnie, Ku pamięci, Mity greckie, Pan Maluśkiewicz i wieloryb, Lato Garmanna

PATRONATY

Józef Wilkoń, Kici, kici, miau, Uri Orlev, Babcia robi na drutach

GAGA

Monika Brzywczy, Zuzanna Ziomecka
Miłość i kontakt (fragment rozmowy z Tymonem Tymańskim)

PLAC ZABAW